Şefkatli Peygamberimiz

Şefkatli Peygamberimiz Muhammed (s.a.v.)'den bahsetmekten bıkmıyoruz bir türlü. Sizler de eminim onun güzel hayat hikâyesini dinlemekten bıkmıyorsunuzdur. Çünkü O bizim biricik, güzel, gül kokulu Peygamberimiz.
Onu ne kadar çok sevdiğinizi biliyorum, çünkü biz de onu sizin kadar çok seviyoruz.
Peygamber Efendimiz çocukların ağladığını duyduğu zaman dayanamazmış.
Onları kendi elleriyle sakinleştirmeye çalışırmış, onlarla ilgilenirmiş. Teselli etmeye çalışırmış. Bir defasında şöyle buyurmuş:

"Kim ağlayan çocuğunu sakinleştirinceye kadar onun gönlünü almaya çalışırsa, Allah Teâlâ da ona cennette memnun oluncaya kadar ikramda bulunur." 

Ne kadar güzel bir müjde, değil mi çocuklar? Sırf çocuklar üzülmesin diye daha neler yapmamış ki. Kıldırdığı bir sabah namazını dahi kısa kestiği olurmuş. Hatta böyle bir olayı Muaz isimli sahâbî anlatıyor: "Ya Rasulallah, bugün bize namazı daha önce yapmadığın bir şekilde kıldırdın, namazı çok kısa tuttun." demiş.
Bunun üzerine Peygamber Efendimiz ona şu sözleri söylemiş
"Geride kadınlar safında çocuk sesini işittim, annesi onunla ilgilensin diye böyle yaptım." demiş. Ne ince bir düşünce, değil mi çocuklar?

Daha önce de söylediğimiz gibi O, insanlar içinde çocuklara karşı en merhametlisiydi ve en şefkatlisiydi.